Rahatça oturun. Sakinleşin içinize dönün nefesinize yönelin. İyice sakinleşin.
Üst bilicinizi altın bir ışık topu olarak düşünün ve yanınıza çağırın. Onu bir nefesle içinize çekin. Şu andan itibaren dünya bilincini çalışma bitene kadar bir kenara bırakın.
Şimdi kızgın olduğunuz kişiyi gözünüzün önüne getirin. Şu anda sağ olsun ya da olmasın. Ona dikkatle bakın, yüzünün tüm detaylarını hatırlamaya çalışın. Şimdi ona benim dediklerimi tekrarlayarak içinizden seslenin.
“Seninle paylaştığım tüm hayatlarımda bilerek ya da bilmeyerek yaptığım tüm yanlışlardan, zorluklardan ve sana yansıttığım öfke, kızgınlık gibi tüm negatif duygulardan dolayı senden özür dilerim. Lütfen bunu kabul et ve beni bağışla. Ben de seni sevgiyle bağışlıyorum. Şu andan itibaren seni kendimden, kendimi senden özgür bırakıyorum. İkimizin de yolu Tanrısal ışık ve sevgi olsun.” (Sayın Ayça Tan’ın ‘Affetme Tekniği ’ kullanılmıştır.)
(...)
Yapıyorum ama başarılı olamıyorum, affedemiyorum, Sayın Ayça Tan lütfen beni mazur görün ben bunları affedemiyorum.